اما بیش از همه این در بار بار بر دوش مردم است تا نگذارند نا مردمان باز بر همه چیزشان دست بیاندازند. به هر حال قبول کنیم که دوران خاتمی فضا آماده تر بود و این بار نیز تنها باید به این امید بست که با آمدن کسی که به پیچ و خم این مملکت تا حدودی آشنا باشد( تا حدودی چرا که بنیان اینان هنوز معلوم نیست چه برسد به این ۳۰ سال که فقط کد خدا معلومه که آن هم بد پیچ و خمی دارد!!!) بتوان فضایی آماده ساخت تا بتوان قوانینی را اعم از قانون اساسی و غیره که دیکتاتوری را در ورای کلماتی مخدوش مشروعیت می بخشد تغییر داد و مردم مستقیم کسی را انتخاب کنند که می خواهند و آن شخص هم قابلیتهای اداره کردن یک مملکت را داشته باشد.
پس شما را به خدا بییایید و به مانند قبل در لحظات آخر پشیمان نشوید...از میان میر حسین و خاتمی یکی خواهد ماند. میر حسین در این چند سال به علت اختلافاتی که در زمان نخست وزیری با آقای خامنه ای داشت خانه نشین شده بود. اختلافاتی که آقای خمینی از میر حسین حمایت می کرد....
و حق هم داشت...حالا ترس وجود آقایان را گرفته...چرا که کسی آمده که جیک و پیک آنها را میداند ...و شاید همین عوامل باعث فشار کمتر گردد... وابته میر حسین نشان داد که با آن جنگ خانمان سوز مدیر ی لایق است... اما مردم باید به گونه ای بگویند که چه می خواهیم و این سیستم رای گرچه هزاران مشکل دارد اما این تنها انتخاب محدود ما است. پس می مانیم برای تغییراتی اساسی چرا که خیلی چیز ها باید برود...اما باید از جایی شروع کرد... همراه شو عزیز... همراه شو...
باز هم دست و دلبازی رژیم و بخشیدن از کیسه مردم:
